Ο Φ. Νίτσε για τους Ελληνες
Ο Φρειδερίκος Βίλχελμ Νίτσε (γερμ. Friedrich Wilhelm Nietzsche) (15 Οκτωβρίου 1844 - 25 Αυγούστου 1900) ήταν σημαντικός Γερμανός φιλόσοφος και φιλόλογος. Αναφέρεται συχνά ως ένας από τους πρώτους «υπαρξιστές» φιλοσόφους. Σπούδασε κλασική φιλολογία στη Βόννη και τη Λειψία. Καταγόταν από βαθιά θρησκευόμενη οικογένεια και προοριζόταν για την επιστήμη της Θεολογίας, ωστόσο η πορεία του άλλαξε κατά τα μετεφηβικά του χρόνια με αποτέλεσμα να στραφεί στο χώρο της φιλοσοφίας. Μόλις στα 25 του χρόνια διορίστηκε καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας, στην Ελβετία και από τότε ξεκίνησε το πολύμορφο συγγραφικό του έργο. Ο Νίτσε υπήρξε δριμύτατος επικριτής των κατεστημένων σκέψεων και τάξεων, ιδιαίτερα του Χριστιανισμού. Πληθώρα συγγραμμάτων του γράφτηκαν με οξύ και επιθετικό ύφος, χρησιμοποιώντας ευρέως αφορισμούς. Το φιλοσοφικό του έργο εκτιμήθηκε ιδιαίτερα κατά το πρώτο μισό του 20ου αιώνα, περίοδο κατά την οποία εδραιώθηκε η θέση του και αναγνωρίστηκε ως ένας από τους μείζονες φιλοσόφους.
«Αποδεδειγμένα, σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός, προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.
Η προσπάθεια αυτή, είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή, στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
Έτσι ξανά και ξανά, μια οργή ποτισμένη με μίσος, ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά (για κάθε εποχή), ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.
Μα ποιοι, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος.
Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους, δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα, να απαλλαγούμε απ' αυτούς.
Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους, έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή, να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες.
Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι, οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα, όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών, είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται, οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα»!!!
~> Ρ
΅ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΅
――――――――――――――――――――――――――
Chinese Proverb:
When someone shares something
of value with you, and you benefit
from it, you have a moral obligation
to share it with others.'.
RSS Feed για αυτό το θέμα 11
apollonios stathatos Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010 1:42 μμ
Ευγε σου πολυ καλη η εγγραφη σου!!Ο μεγαλος Νιτσε ο φιλος της πατριδας μας!!Καλο μεσημερι συνΕΛΛΗΝΑ!!
Παντελής Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010 2:09 μμ
Πολύ στόκος αυτός ο Νίτσε! Ακούς εκεί να θέλει τους Έλληνες ένα κεφάλι πάνω από το πλήθος! Λιακόπουλο έβλεπε κι αυτός... Ο συνωμοσιολάγνος του κερατά! Σιγά τώρα μην και ο Δυτικός κόσμος επιβουλεύεται την Ελλάδα! Αυτά τα λένε οι φαντασιόπληκτοι και οι χαμένοι. Οι ξένοι λατρεύουν την Ελλάδα. Γι' αυτό έρχονται ν' απολαύσουν ήλιο, μουσακά, σαλάτα και τζατζίκι. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί είναι αιωνίως ευγνώμονες για τα νάματα της Δημοκρατίας που διδάχτηκαν από τους Έλληνες. Άλλωστε είναι οι καλύτεροι οπαδοί του Ελληνικού πολιτισμού. Εφαρμόζουν στην καθημερινότητά τους επακριβώς το "γνώθι σαυτόν" και το "μηδέν άγαν". Εφαρμόζουν την πολιτική του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη Σερβία, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν και αλλού. Εμείς τα ξεχάσαμε. Εμείς φταίμε για όλες τις αθλιότητες που μας αποδίδουν. Γιατί είμαστε καραγκιόζηδες και Τουρκόσποροι.
Αστερίων Βαληνάκης Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010 5:03 μμ
Ακριβέστατος Παντελή όπως πάντα. Λίγη προσοχή μόνον επειδή είναι πολύ πιθανόν τόση σχολαστική ακρίβεια να προκαλεί μπερδέματα.Συνεπικουρούσης και της ζέστης.
maria panou Τετάρτη, 18 Αυγούστου 2010 5:26 μμ
Παντελή, νάσαι καλά!!! Μάς έφερες τό χαμόγελο στά χείλη, πού τόσο πολύ έχουμε ανάγκη! Αστερίων, απ` ότι κατάλαβα, μάλλον ζεσταίνεσαι. Πού θά πάει; θά περάσει.
artemis Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010 7:37 πμ
H Δύση ήταν και θα είναι προϊόν του Ελληνικού Πολιτισμού. Μπορεί να το δει καποιος στα επίσημα κτίρια και στους θεσμούς τους. Αυτή τη στιγμή έχουν μια διαστρεβλωμένη άποψη για την Ελλάδα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι κυβερνούνται από Εβραίους, όπως και εμείς. Παρόλα αυτά οι απλοι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί πολίτες που έρχοτναι στην Ελλάδα και επισκέπτονται τους αρχαιολογικούς χώρους έχουν μεγαλύτερο σεβασμό και περισσότερες γνώσεις από την πλειοψηφία των Ελλήνων. Όσο για τους Αμερικανούς μπορεί να έχουν τα χίλια δυο κακά, αλλά αγαπούν, τιμούν και σέβονται την πατρίδα τους, τη σημαία τους, τον στρατό τους εν αντιθέσει με τους Έλληνες που πλέον θεωρούν ντροπή να πουν ότι αγαπούν την Ελλάδα.
Παντελής Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010 2:35 μμ
Ω, ναι, θέλει προσοχή, Αστερίων! Και αισθάνομαι τώρα την ανάγκη να προσθέσω με σοβαρότητα στα λόγια της Αρτέμιδος (σ' άρεσε αυτό, artemis;) ότι την Ελλάδα την αγαπούν περισσότερο πολίτες άλλων κρατών, απ' ό,τι την αγαπούν οι κάτοικοι αυτής της χώρας! Έλληνες, ναι, δεν είναι αυτοί των οποίων η αστυνομική ταυτότητα γράφει "Ελλην", αλλά εκείνοι που σκέφτονται και ζουν Ελληνικά, όποια υπηκοότητα και αν έχουν. Τις ημέρες αυτές είδα τυχαία ένα μικρό ρεπορτάζ για τον Γερμανό αρχιτέκτονα Ερνέστο Τσίλερ. Νομίζω ότι δεν έχει αποτιμηθεί το μεγάλο έργο του, αλλά μπορούμε να πούμε βάσιμα ότι ήταν περισσότερο Έλληνας από τους Έλληνες. Για φαντάσου, λέει, ν' ακολουθούσαν το παράδειγμά του οι επόμενοι... Τι θα ήταν σήμερα η Ελλάδα; Δεν θα ήταν στολίδι η Αθήνα μα και οι άλλες πόλεις που θα έπαιρναν παράδειγμα από αυτήν;
Αστερίων Βαληνάκης Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010 5:45 μμ
Παμτελή να μην παρασυρόμαστε και ξεχνάμε την συμβολή της Γερμανικής ανγέννησης στην αξιοποίηση κάθε Ελληνικού αριστουργήματος. Να μην ξεχνάμε (αν θυμάμαι καλά) τον φιλέλληνα βασιλιά τηυς Βαυαρίας Λεοπόλδο και την ελληνοπρεπή του αγωγή και υλοποίηση των ονείρων του. Πραγματικά Ελληνες είναι οι μέτοχοι της Ελληυνικής παιδείας(ανύπαρκτης σήμερα). Μην ξεχνάμε πόσοι απαελεύθεροι και σκλάβοι υπήρχαν κάποτε οι οποίοι δεν εξαφανίσθηκαν με μαγικό τρόπο, αλλά άφησαν απογόνους. Να μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και βιολογικά χαρακτηρηστικά που μαζί με κάποια ειδική έλικα του DNA πιστοποιούν τον Ελληνα μαζί με το μυστηριώδες Ιχωρ του Ελληνικού αίματος για το οποίο πρώτος μίλησε ο Ομηρος και το επεσήμανε ο ανθρωπολόγος καθηγητής κ. Κούμαρης στην πρώτη έκδοση της Εγκυκλοπαιδείας του Ηλίου όπου το διάβασα. Ας μην ξεχνάμε ότι στην Νότια Αμερική υπάρχει ναός του Απόλλωνα σε λειτουργεία. Και ας μην ξεχνάμε την θρυλική μορφή του σταρτηγού Νικολαίδη στην Αργεντινή με κάποιες περίεργες διασυνδέσεις
Παντελής Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010 9:14 πμ
Πώς να τα ξεχάσουμε αυτά, Αστερίων; Όμως είπαμε: Ο γραπτός λόγος είναι από την φύση του υποδεέστερος του προ - φορικού λόγου. Γι' αυτό (αν και τις εννοεί) δεν δίνει χειροπιαστά όλες τις (υπαρκτές) αποχρώσεις της σκέψης. Θα χρειαζόταν μεγάλη τέχνη για να εισάγει καενίς τις "σιωπές" του προφορικού λόγου στον γραπτό. Επειδή ο γραπτός λόγος δεν συνοδεύεται από την "αύρα" του συγγραφέα. Λοιπόν, για το ότι "Έλληνες είναι οι μέτοχοι της Ελληνικής παιδείας", να πούμε οπωσδήποτε και αυτό: Ποιας παιδείας; Της παιδείας από την οποία εμφορείται σήμερα το Ελληνικό κράτος; Μα η παιδεία του κράτους μας ΔΕΝ είναι Ελληνική! Είναι ένας πιθηκισμός, λίαν επιεικώς. Άρα όσοι μετέχουν αυτού του πιθηκισμού, είτε ήρθαν από τη Νιγηρία, είτε γεννήθηκαν εδώ, πάππου προς πάππου, ΔΕΝ είναι Έλληνες!
Αστερίων Βαληνάκης Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010 9:29 πμ
Παντελή εσύ όπωσδήποτε ποιό φρέσκες εντυπώσεις από την επιβεβλημέμη παιδεία μας έχεις. Εγώ δεν εννοο΄λυσα την εγκύκλιο παιδεία αλλά την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ που είναι τρόπος ζωής που μερικοί προσπαθούμε να ακολουθήσουμε μέσα σε έναν ακατάλληλο περίγυρο. Ολα τα άλλα είναι εκ του περισσού όπως επισημαίνεις. Και σίγουρα ο προφορικός λόγος έχει άλλα πλεονεκτήματα (απαιτεί όμως κάποιες ειδικές ικανότητες οι οποίες δεν είναι απαραίτητες στον γραπτό) όπου έχεις την ευχέρεια το χρόνου της σκέψεως ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΟΡΘΩΣΗΣ.
Περσεύς (aka Έλλην G.) Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010 4:27 πμ
Αλήθεια, οι ξένοι που μελετάνε Νίτσε, διαβάζουν αυτά τα χωρία; Στις Φιλοσοφικές σχολές του εξωτερικού ο Νίτσε είναι βασικότατος. Τί να πεις όταν το μεγαλείο του πνεύματος και της αλήθειας μιλάει. Εγώ μπορώ μόνο να υποκλιθώ και να τον σεβαστώ απεριόριστα. Κάποιοι νεο-Έλληνες θα λέγανε ότι ήταν βάρβαρος...
Αστερίων Βαληνάκης Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010 7:38 πμ
Τα ξέρουν και τα παραξέρουν. Εχουν τις δικαιολογημένες απορείες τους για την κατάντια μας. Από την άλλη νοιώθουν μια μνησικακία απέναντί μαςάλλοτε καλυμμένη και άλλοτε απροκάλυπτη
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ