Όλα αυτά που λέγονται ή γίνονται ή θα γίνουν. Όλα αυτά που κάποιοι αισθάνονται ότι έρχονται ότι πλησιάζουν. Λέτε να είναι μια ομαδική υστερία; Μήπως έχουμε πέσει θύματα παραισθήσεων. Μήπως έτσι που μας ήλθαν απανωτά χτυπήματα ζαλιστήκαμε; Ενας λαός του τίποτα για το τίποτα; Τα βάλαμε όλα σε έναν αναμικτήρα και περιμένουμε να μας προκύψει κάτι θεσπέσιο;

Τέτοια μεθόδευση, τέτοια υπερπροσπάθεια έχει χρόνια να καταβληθεί για να κάμψουν αυτόν τον δύστροπο λαό. Τώρα όμως βρήκαν (πληρώνοντας αδρά) τον άνθρωπό τους. Δείχνει από την όψη το μεγαλείο του, την μεγάλη του ενεργητικότητα την τεράστια διοικητική του ικανότητα, γεγονότα που ανάγκασαν τον ηγέτη γειτονικού κράτους να έλθει δύο φορές για να πάρει αυτά που ζήτησε. Πιθανόν να μην πίστεψε ότι κατάλαβε καλά ότι του τα δίναμε με την καρδιά μας, έτσι για να κάνουμε το καλό και να το ρίξουμε στον γιαλό. Είναι δεδομένο ότι όσα περισσότερα έχει κανείς τόσο ποιο μεγάλους μπελάδες αντιμετωπίζει. Τι τα θέλουμε; Ας τα δώσουμε εκεί να βρεί άλλος τον μπελά του. Τα κριτήρια μας λειτουργούν αλάνθαστα. ΄Εχουμε άδειες τσέπες, έχουμε ένα τεράστιο κενό μη παράγοντας τίποτα, μη εξάγοντας τίποτα. Εισάγουμε τα πάντα ξοδεύουμε παραπάνω από όσα κερδίζουμε προς το παρόν.

Ταϊζουμε και περιθάλπτουμε έναν τεράστιο συρφετό λαθρομεταναστών έτσι για να μπορέσουμε να τους μεταχειρισθούμε μεθαύριο σαν συμπλήρωμα δημοψηφίσματος για να διαλύσουμε την χώρα μας. Εμάς μας αρκεί μια τεράστια αδιαφορία για τούτη την δόλια γωνιά της γής, για την ανεξαρτησία και την ελευθερία της οποίας χύθηκαν δυσανάλογες ποσότητες αίματος. Μας αρκεί μια πίττα με γύρο πασαλειμμένη με μουστάρδα μια κόκα κόλα και μια αθλητική εφημερίδα για την επιμόρφωσή μας. Όλα τα άλλα ...;..Ωχ αδελφέ τι μας νοιάζει; Αν είμαστε θηλυκού γένους και κάποιας νοητικής στάθμης τρέχουμε να απολαύσουμε Τούρκικο σήριαλ από αυτά που έχουν την καλοσύνη να προβάλουν οι ευγενικοί καναλάρχες που νοιάζονται για την ψυχαγωγία μας και την πολιτιστική μας ανέλιξη. Δεν μπορούμε να πούμε κουβέντα. Ολα είναι προγραμματισμένα και ρυθμισμένα ώστε την πρέπουσα ημέρα ώρα και λεπτό να γίνει το μεγάλο μπάμ.

Μετά ...; ...;θα ξυπνήσουν όχι όλοι. Κάποιοι, και θα αναρωτηθούν τι έγινε και πως έγινε. Όμως το τραίνο θα έχει αναχωρήσει από τον σταθμό. Γι αυτούς που θα έχουν το πλεονέκτημα να μην πάρουν το τραίνο θα ευχαριστηθούν δουλειά καταναγκαστική και στέρηση των στοιχειωδών. Ούτε ντουβάρη ανθεκτικό δεν θα βρίσκουν για να κτυπήσουν το χοντροκέφαλό τους. Είναι δεδομένο ότι αυτά έχουν γραφτεί κατά κόρο από αρκετό καιρό πρίν, αλλά η αδιαφορία έσπαγε κρύσταλλο αλεξίσφαιρο. Το δε βαριέσαι και το ωχ αδελφέ, ήταν τα συνήθη επιφωνήματα. Αυτά όπως καταλαβαίνεται είναι οι περιγραφές των κατοικούντων στην χώρα αυτή. Παντελής αδιαφορία και πολλές φορές απαξίωση της, προσπάθεια βελτίωσης καμία, και όποτε νόμισαν ότι τους δινόταν ευκαιρία  εκτόξευαν ότι δηλητήριο είχαν αποθεματοποιήσει εναντίον της. Η έννοια της πατρίδας πολύ χαλαρή εως νεφελώδης. Μια υποψία σκιάς. Οπωσδήποτε όμως η μη γνώση του τι εστί άπατρις ή με ανύπαρκτη πατρίδα, δεν φαίνεται να απασχολεί ούτε το πίσω τμήμα του εναπομείναντος εγκεφάλου τους.

Αυτοί ήταν και είναι πάντοτε σε μεγαλύτερο αριθμό από τους ΄Ελληνες. Οι Ελληνες σήκωναν το βάρος των όποιων γεγονότων. Ηταν αυτοί που ενδιαφερόντουσαν για την χώρα τους, αυτοί που παρέσυραν τους υπόλοιπους αυτοί που ξεσήκωναν από την βαθειά ραστώνη τους ράθυμους και ανεκδιήγητους κατοίκους της χώρας. Πάντα σε μικρό αριθμό, λίγοι αλλά λέοντες. Πως ήταν και με τι μοιάζουν δεν γνωρίζω. Όταν όμως σταθούν απέναντί μου θα τους καταλάβω. Φαίνεται ότι είναι τα κομμάτια του πάζλ που άλλα είχαν ξυπνήσει και άλλα ξυπνούν και ψάχνονται, νοιώθουν τους τριγμούς τις δονήσεις και την ανάγκη να ενωθούν με τα όμαιμα κομμάτια τους να γίνουν ένα. Η ισχύς εν τη ενώσει. Oι πηγές γίνονται ρυάκια και τα ρυάκια χείμαρροι. Οι χείμαρροι ποταμός που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του πανίσχυρος και αδυσώπητος στην ορμητικότητά του. Σαρώνει τα εμπόδια που δημιούργησε η ανθρώπινη αφροσύνη. Και τελικά αγκαλιάζεται με την μεγάλη μητέρα θάλασσα έχοντας επιτελέσει το έργο του, ξεκαθαρίζοντας τη γαία από τα αγκάθια.

Ποτέ οι Ελληνες δεν παράλειψαν το καθήκον τους προς τη γη που τους γέννησε αυτούς και τους προπάτορές τους. Προέρχονται από ουράνιο σπέρμα δεν είναι ΧΘΌΝΙΑ, πλαστουργήματα, είναι δημιουργήματα αιθερικά.

Οι δονήσεις τους είναι σχεδόν ορατές από τους ομοίους τους. Ο καθένας βρίσκει τον γείτονά του και κάνουν παρέα. Ο γειτονάς του μπορεί να βρίσκεται στην άλλη άκρη της χώρας μας της πανίερης πατρίδας μας. Η σκοτεινή και πανάθλια περίοδος των Ιχθύων όπως έχω ξαναγράψει πνέει τα λοίσθια. Υπήρξε ξανά κατά την σκοτεινή εποχή του Κρόνου και την τερμάτισε ο μεγάλος Δίας. ΄Εγραψα ότι όλα παίρνουν τις θέσεις τους, σιγά - σιγά και με προσοχή. Οι Ελληνες ανατριχιάζουν. Ο Υδροχόος αναρτέλλει.

Αστερίων (ΚΒ)