Ήταν ένα απόγευμα του Σεπτέμβρη, που πήρα την απόφαση να βγω να σεργιανήσω στον δημόσιο κήπο. Είναι ο κεντρικός κήπος της πόλεως μου, όπου δεκάδες γενεές μεγαλώσαμε. Δεν απέχει και πολύ από το γραφείο μου, είναι μία απόσταση δέκα λεπτών πεζοπορίας. Ήθελα να αισθανθώ στο πρόσωπου μου λίγο την αύρα της θάλασσας και την απόλαυση των αποχρώσεως του πρασίνου από τα μονολιθικά τσιμεντένια κτίρια ...;

Αρκετές φορές τον έχω κάνει διότι εκεί αναπολείς ένα μέρος της ξέγνιαστης παιδικής σου ζωής. Είχε αρχίσει και ο καιρός να αλλάζει και η ανυπόφορη ζέστη του καλοκαιριού να υποχωρεί σιγά, σιγά και τα δένδρα αρχίσανε να αλλάζουν ενδυμασία.. Πήρα το μονοπάτι που εισχωρεί βαθιά στον κήπο και σκεπάζετε από τις φυλλωσιές των δένδρων έως ότου βρήκα ένα παγκάκι και κάθισα. Δεν θες να σε ενοχλεί κανείς, να μείνεις μόνος σου με τις αναμνήσεις των παιδικών σου χρόνων που μοιράστηκες με τους φίλους σου. Από πάνω σου το θρόισμα των φύλλων που τα κουνάει το απογευματινό αεράκι σε αποκοιμίζει με το απαλό άκουσμα τους.. Τότε αρχίσαν να μου έρχονται στο μυαλό οι αναμνήσεις, βλέποντας τον παιχνιδότοπο...Να εκεί κάναμε τραμπάλα, εδώ κάναμε κούνια, εκεί κυλιόμαστε στην άμμο, εκαό ο Κώστας κτύπησε το κούτελο του στον ηλεκτρικό πάσαλο, πάρα κεί ο Γιώργος έπεσε από την τραμπάλα, και να σου έρχονται στα αυτιά οι φωνές από την χαρά που βγαίνανε από μέσα μας. Τι ωραίες πραγματικά εποχές!!

Εκείνη την στιγμή μου πήραν τις στοχαστικές μου σκέψεις κάτι πιτσιρίκια που κατέβαιναν το μονοπάτι, με φωνές από χαρά και να τρέχουν σαν τραλά να προλάβουν μια κούνια. Πράγματι πόση χαρά κάνουν δια μηδενικά πράγματα ...;. και όμως δια κείνα είναι ο κόσμος τους ολόκληρος. Αρχίσανε μια λογομαχία μεταξύ τους, ποιος είχε προλάβει να κατακτήσει την μια η την άλλη κούνια, σάμπως και ήταν δικές τους ...; ...;. Επειδή είναι παιδιά και έτσι νομίζουν ότι όλα δικά τους είναι. Είπα από μέσα μου, που να ξέρουν ότι νομίζουμε ότι είναι δικό μας στην ουσία δεν υπάρχει. Ξαναεπανήλθα στους δικούς μου συλλογισμούς και σκεφτόμουνα αν μπορούσαμε να καταλάβουμε η να μας διδάξουνε από πιτσιρίκια, τουλάχιστον το νόημα της ζωής, ίσως η ενηλικίωση μας να ήταν διαφορετική!!

Τότε αισθάνθηκα την παρουσίαση κάποιου αγνώστου να κάθετε κοντά μου και να μου λέει ...;.. Έλα Νικόλα άσε τα αυτά δεν επανέρχονται πίσω, όλα προχωράνε και αυτός που μένει με τα παλιά ονειροπολεί ...;.. Μην προσπαθείς να επιστρέφεις πίσω στα παιδικά σου χρόνια αλλά κοίταξε το μέλλον τι σου επιφυλάσσει, διότι το παρελθόν το γνωρίζεις και αυτό έσβησε, μόνο μια θολή ανάμνηση είναι και τίποτε άλλο. Κάθε μέρα που ανατέλλει είναι μια νέα εποχή δια το αύριο και αυτό το καθορίζεις εσύ ...;.. Αν συνέχεια ονειροπολείς τα παλιά θα παραμείνεις στα παλιά σαν ένας ονειροπαρμένος, αν στέκεις στο σήμερα θα δεις και το αύριο.

Έχεις δίκαιο είπα, έτσι είναι αν κυνηγώ το αύριο θα νοιώθω πιο ανανεωμένος και με καλύτερες ιδέες ...; ...;.

Ναι μου λέει, διότι το παρελθόν σε κρατά αιχμάλωτο στο κατεστημένο της καθημερινότητας και του παρελθόντος ...;. Βλέπεις τα δέντρα, κάθε εποχή αλλάζουν εμφάνιση αλλά κάνουν ένα χρονιαίο κύκλο με τον ίδιο προγραμματισμό, δια τούτο και δεν κινούνται από την θέση τους!! Ενώ εσύ ως νοήμων όν κινείσαι και δρας, διότι πρέπει να προτρέξεις εις το μέλλον ...;.. Ο κύκλος της ζωής σου διαφοροποιείται συνεχώς δεν μένει ακίνητος. Δεν δένεσαι με το κατεστημένο αλλά εσύ το αναδημιουργείς με τους υπόλοιπους ανθρώπους που ο καθένας ξεχωριστά επιτελεί δια την δημιουργία της αυριανής κοινωνίας ...;.. Προσπάθησε να το καταλάβεις διότι το αύριο εσείς το δημιουργείται δεν είναι προγραμματισμένο, με την δύναμη σας το αλλάζετε όπως εσείς επιθυμείται και όχι όπως αυτοί θέλουν ...;..

Δηλαδή εννοείς αν όλοι συμμετάσχουμε σε αυτό, αλλάζει το αύριο..

Ακριβώς, μόνο θέληση χρειάζεται ομαδική και τότε όλα αλλάζουνε ...; ...;.

Ναι, έλα ντε που μερικοί δεν τα πιστεύουν και σου εναντιώνονται και από πάνω ...; ...;.

Αυτούς άσε τους, δεν ισιώνουν με τίποτε ...; ...; Μήπως είδες στραβό κλαδί να ισιώνει όχι, διότι όταν ήταν τρυφερό το καθοδηγούσε ο άνεμος μιά δεξιά και μιά αριστερά. Έτσι είναι και αυτοί τυφλωθήκανε και κουφαθήκανε.

Καλά τι είναι το νόημα όλων αυτών που μου λες ...; ...;.

Το νόημα αγαπητέ μου κρατά η σκούφια του από πολύ παλιά, από τον καιρό που οι θεοί σας κατά την έκφραση σας, περπατούσανε στην γη και σας μαθαίνανε πώς να ζείτε δια να ανέλθετε ψηλά ...; ...; Σας διδάξανε τα πάντα δια το μέλλον και ουδέποτε δια το παρελθόν, δια τα μελλούμενα και την ιστορία της δημιουργία σας ...; ...;.. Σας διδάξανε τα πάντα περί ψυχής και επιστήμης, με άλλα λόγια σας διδάξανε να είστε θεοί και πώς να ανατρέπετε το μέλλον υπέρ σας ...; ...;..

Εκεί που αρχίσατε να ανεβαίνετε τα σκαλιά της σοφίας και του πολιτισμού διότι ορίζατε το μέλλον σας, ήρθε ξαφνικά σαν ανεμοστρόβιλος η λαίλαπα του σκοταδισμού και ερήμωσε τα πάντα ...;... Από τότε παύσατε να είστε κύριοι του μέλλοντος σας, και ξεχάστηκαν όλα αυτά που μάθατε από τους διδασκάλους σας. Τώρα ψάχνετε στα ερείπια να ενώσετε ξανά τα χαμένα κομμάτια, διότι κάτι μέσα σας αυτόν τον καιρό το επιζητά, διότι οι διδάσκαλοι σας είναι πλέον καθ οδό ...;.. Αλλά να προσέχετε διότι η σκοτεινή λαίλαπα καιροφυλακτεί δια να σας κατασκορπίσει τα κομμάτια και να ερημώσει και πάλι τις ιδεολογίες σας ...; ...;. Να είστε σε επιφυλακή διότι οι διδάσκαλοι σας επιστρέφουν δια να σας ξαναδώσουν την φώτιση και πρέπει να αφυπνηστήται δια να τους καλωσορίσετε όπως τους αξίζει, ως Έλληνες και όχι ως Ρωμιοί ...;... Τώρα θα σε αφήσω αγαπητέ μου φίλε και σκέψου τα αυτά που σου είπα διότι έχουν μεγάλη σημασία και πέστα σε γνωστούς, φίλους και αγνώστους, και μείς θα τα ξαναπούμε..

 

Κοίταξα το ρολόι και πλησίαζε έξι και δεν πρόσεξα το σούρουπο που άρχισε να με τυλίγει και ότι τα πιτσιρίκια είχαν εξαφανισθεί.. Πραγμαρικά πέρασα πολύ ωραία με τον άγνωστο συνομιλητή μου ...;.. Δεν θα τον ξεχάσω διότι με αφύπνισε από την καθημερινότητα μου, δια να δω το αύριο ...; ...;.

Nikolas Alamango