¨Οχι Μέγας αλλά Μέγιστος!!!!!
Ας προσπαθήσουμε να ακολουθήσουμε μια πορεία στα όρια του μη ανθρωπίνως κατορθωτού. Σε χρόνους αλλοτινούς, ας υποθέσουμε ότι είσαστε 20 χρόνων, προέρχεστε από βασιλική γενιά(εν δυνάμει διάδοχος του θρόνου), έχετε υποστεί ανάλογη εκπαίδευση σωματική, ψυχική και πνευματική. ΄Ηδη από τα 18 σας χρόνια έχετε κατά περιστάσεις ασκήσει την διακυβέρνηση της χώρας σας κατά την απουσία του Βασιλέως. ΄Εχετε εντυπωσιάσει τους πάντες με τον τρόπο διοίκησής σας. Έχετε πολεμήσει σε μια νικηφόρα μάχη επικεφαλής του Ιππικού. Σαν νικητής έχετε αντιπροσωπεύσει τον βασιλέα σε συνέδρια όπου το κλίμα δεν ήταν και τόσο ευνοϊκό για σας. Ξαφνικά δολοφονείται ο Βασιλιάς και εσείς μόνος, αντιμετωπίζετε πρόβλημα επιβίωσης. Οι μνηστήρες που σας επιβουλεύονται πολλοί και ισχυροί. Ο Θρόνος είναι το λιγότερο. Για να διακυβευθεί ο θρόνος διακυβεύεται πρώτα η ζωή του νομίμου κατόχου. Όμως δεν βάζετε τα κλάματα, δεν προστρέχετε στην μητέρα σας. Εικοσάχρονος..αμούστακος με καρδιά Λιονταριού (πιθανόν και στο ζώδιο του Λέοντος). Κινείστε αστραπιαία και εξουδετερώνετε τις απειλές. Ονομάζεστε Αυτοκράτωρ των Ελλήνων με την βαρειά κληρονομιά της εκδίκησης των Ελλήνων για όσα υπέστησαν από τους Πέρσες. 21 ετών έχετε δώσει την πρώτη μάχη με τους Πέρσες και τους έχετε νικήσει. Σε 4 χρόνια έχετε ολοκληρώσει την κατάληψη της Αιγύπτου και της Περσικής Αυτοκρατορίας.. ..περπατώντας. Είστε o σαρκωμένος Θεός «ο Αλέξανδρος» Μπορείτε να το σκεφθείτε; Το συλλαμβάνετε; Είναι η πραγματικότητα που πλησίασε τον Θρύλο και ο Θρύλος που υπήρξε πραγματικότητα.
Τελικά έδωσε πάνω από 2000 μάχες στην διάρκεια της σύντομης ζωής και δεν έχασε ούτε μία. Κινδύνεψε προσωπικά αρκετές φορές. Αυτός ήταν ο ένας και μοναδικός. Πραγματικά Μέγιστος και όχι εξ απονομής. Χωρίς περιορισμούς ή αμφιβολίες και σκοπιμότητες, Μέγιστος, Δορυκτήτωρ, Αυτοκράτωρ των Πανελλήνων, Φαραώ της Αιγύπτου. Κυρίαρχος του τότε γνωστού κόσμου. Ελκύει τον θαυμασμό και τον φθόνο. ΄Οσο πιο λιγόμυαλοι άνθρωποι προσπαθούν να ερμηνεύσουν το αδιανόητο τόσο πιο πολύ υποπίπτουν σε ασυγχώρητα σφάλματα, αντιστρόφως ανάλογα με το μέγεθος του μυαλού τους. Ηταν και παραμένει αθάνατος ...;.. αλλοίμονο στον πολεμιστή που θα πεθάνει στο κρεβάτι ...;. αναχώρησε ...;. κάτι ξέρει η Γοργόνα που ρωτάει και ξαναρωτάει ...;.
Αυτήν την τεράστια ασυμμάζευτη προσωπικότητα έρχεται να μας την εξιστορήσει ο δόκιμος συγγραφέας Γεράσιμος Καλογεράκης σαν κορωνίδα του συγγραφικού του έργου ...; ...; και σαν τάμα ιερό στον γιό της Ολυμπιάδας και του Φιλίππου, για κάποιους λόγους δικούς του, υπακούοντας ίσως σε ιερά κελεύσματα ...; ...;.
Αυτόν τον μήνα θα κυκλοφορήσει. Οσοι πιστοί απολαύστε το.
1η Φεβρουαρίου 2012
Αστερίων (ΚΒ)
RSS Feed για αυτό το θέμα 12
megistias o akarnan Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012 4:09 μμ
Φίλτατε Αστερίων Ο Μέγιστος Αλέξανδρος, ο μόνος πραγματικός της ιστορίας Μέγας, ο Αετός του Σύμπαντος Ελληνισμού, δεν ήταν μόνον ο θριαμβευτής Έλλην Στρατηγός στις μάχες εναντίον των Περσών και των βαρβάρων της Ασίας. Ήταν και η Οντότητα εκείνη που μέχρι σήμερα λατρεύεται από τους λαούς, τους οποίους απελευθέρωσε και εκπολίτισε. Ενσαρκώθηκε στην Ελληνική γη σε μία πολύ δύσκολη για τον Ελληνισμό εποχή, όταν οι αιμορραγούσες πληγές του Πελοποννησιακού και των άλλων εμφυλίων πολέμων έφθειραν το Ελληνικό μεγαλείο και με την βραχυχρόνια, αλλά υπέρλαμπρη παρουσία Του, φώτισε και φωτίζει όχι μόνον την Πατρίδα Του, αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα. Η ανάρτησή σου λοιπόν αυτή Αστερίων, ήλθε να κρούσει πολύ ευαίσθητες εσωτερικές μου χορδές, όπως φαντάζομαι και πολλών άλλων συνΕλλήνων που φιλοξενούνται στην ιστοσελίδα σου. Επειδή κάποια προσωπικά μου βιώματα μου δείχνουν ότι ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, αισθάνομαι την υποχρέωση να παραθέσω τις παρακάτω σκέψεις, ως απολογία όλων των τότε και τώρα Ελλήνων, φίλων, αντιπάλων και εταίρων του, με την βεβαιότητα ότι ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙ: - Απολογούμαι ω Μέγιστε Αλέξανδρε αναγνωρίζοντας το λάθος μου, διότι, ως Λακεδαιμόνιος, αποποιήθηκα την τιμή που μου έκανες να Σε ακολουθήσω στην μεγάλη Ελληνική εκπολιτιστική πανστρατιά. - Απολογούμαι ενώπιόν σου, και μετανοώ ειλικρινώς, επειδή ως τεθείς από Σε εις την Μακεδονία ως έμπιστος φύλακας της Ελλάδος κατά τον χρόνο της εις την Ασία απουσίας Σου, επιβουλεύτηκα την δόξα Σου και έγινα ο ηθικός αυτουργός του αφανισμού της Οικογενείας Σου. - Απολογούμαι και συναισθάνομαι το μέγεθος του σφάλματός μου, επειδή ως στρατηγός Σου και παιδιόθεν εταίρος Σου, αμφισβήτησα την κρίση και τον τρόπο Σου, με τον οποίο εκπολίτισες τους λαούς της Ανατολής και κατέστησες το όνομα της Ελλάδος αγαπητό στα πέρατα της οικουμένης και ήλθα σε προστριβή μαζί Σου ή συνομώτησα εναντίον Σου. - Απολογούμαι ω Παί Διός, επειδή ως εταίρος Σου, συμπολεμιστής Σου αργυράσπις, κουράστηκα στα βάθη της Ινδίας από τις κακουχίες και δεν Σε ακολούθησα προς τις εσχατιές Κίνας και Μογγολίας, παρότι με παρακαλούσες δακρύζων, όχι ως Βασιλεύς, αλλά ως φίλος και συναγωνιστής, ενώ μερικά χρόνια αργότερα αντί να τελειώσω τον πολυτάραχο αλλά δοξασμένο βίο μου ειρηνικά στην ιδιαιτέρα μου πατρίδα, έσπευσα αλογίστως να τεθώ στην υπηρεσία των επιγόνων, σε έναν νέο αδελφοκτόνο και καταστρεπτικό πόλεμο. Τώρα γνωρίζω ότι η γη σήμερα θα είχε πολύ καλύτερη τύχη, αν τότε Σε είχα ακούσει και με είχε συνταράξει το δάκρυ Σου. - Απολογούμαι ω του Ηρακλέους και του Αχιλλέα Ένδοξε Απόγονε και συνειδητοποιώ το μέγεθος της μωρίας μου, επειδή ως έμπιστος στρατηγός Σου, δεν διεφύλαξα, μετά την αναχώρησή Σου, ως ώφειλα το έργο Σου και έγινα, ως ματαιόδοξος επίγονος, αιτία να αιμορραγίσει ακατάσχετα η Ελλάς και να καταλήξει υποτελής των άξεστων Λατίνων. - Τέλος απολογούμαι ως υπόλογος απέναντί Σου, επειδή ως Νεοέλλην Σε λησμόνησα, δεν Σου απέδωσα τις δέουσες τιμές και άφησα βάρβαρους και άξεστους λαούς, εχθρούς της Πατρίδος Σου να καπηλεύονται το Ιερό Όνομά Σου. Όμως, παρά τα τόσο μεγάλα μου λάθη, η ψυχή μου, ως τμήμα της ψυχής των Πανελλήνων, είναι νομοτελειακά συνδεδεμένη μαζί Σου και εξ αυτού του λόγου δεν θα αργήσει εκ νέου να μεγαλουργήσει. Με αυτές τις σκέψεις φίλοι μου ως καθαρτήριες σπονδές της ψυχής των Ελλήνων προς τον ΜΕΓΙΣΤΟ ΕΛΛΗΝΑ ΗΓΗΤΟΡΑ και ελπίζοντας ότι διερμηνεύω και τους δικούς σας συνειρμούς, αφήνω το βήμα του διαλόγου σε σας. Με την των Ελλήνων φιλότητα. ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.
Καλλιστώ Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012 7:41 μμ
Ένα θαυμάσιο γραπτό που φέρνει ρίγη συγκίνησης!
Διοτίμα Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012 2:04 πμ
Αστερίων, μετά από αυτά πού έγραψες εσύ καί ο Μεγιστίας...γιά τόν Μέγιστο άνδρα, στρατηλάτη καί βασιλέα τών Ελλήνων, τί άλλο νά πώ; Ευχαριστώ καί τούς δυό σας από καρδιάς!!! Περιμένουμε τό βιβλίο τού κ.Καλογεράκη, τό 12ο κατά σειράν. Τυχαίο;;; δέν νομίζω! Είθε,...νάρθει,...σάν αστραπή,...νάναι,...η μέρα γιορτή...!!! http://www.youtube.com/watch?v=kYW2ax0TjjE
simos43 Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012 12:25 πμ
Περιμένουμε ανυπόμονα, για το νέο βιβλίο του κ.Καλογεράκη,το 16ο πρέπει να είναι! ΜΕΓΙΣΤΙΑ ΕΥΓΕ !! Δεν μπορώ παρά να ονειρεύομαι ότι τον ΜΕΓΙΣΤΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ τον είχα αρχηγό κάποτε. Μακάρι και στο κοντινό μέλλον.
anonymus 2026 Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012 4:19 μμ
Αστερίων τα γραφόμενα σου και του Μεγίστια, αγγιξαν τίς καρδιές μας.. Όταν ακολουθείς τον δρόμο της αλήθειας και μιά είναι αυτή, οι εντολές των προγόνων μας, δεν έχεις παρά να γράψεις χρυσές σελίδες δόξας. Όταν όμως ακολουθείς σκοτεινές ξενόφερτες και αποπλανητικές διδαχές, δεν έχει παρά να πέσεις στη λίθη... Σήμερα καταντήσαμε σ΄αυτό το ξεπεσμένο κατεστημένο. Είθε οι ένδοξοι προγόνοι μας να μας συγχωρέσουν κάποια στιγμή όταν θα αφιπνηστούμε και ακολουθήσουμε τα αχνάρια της δόξας τους και τους ξαναπλησιάσουμε. Ελπίζω να είμαστε κοντά σ΄αυτή την ώρα της μεγάλης ανταμώσεως...
megistias o akarnan Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012 10:31 μμ
Φίλε simo43, δεν μπορείς να φαντασθείς πόσο κοντά στην πραγματικότητα μπορεί να ευρίσκεται το όνειρό σου. Ό,τι αισθανόμαστε με τόση ένταση σε τούτο το βίο μας, νομίζω ότι είναι πολύ πιθανόν να αποτελεί ανάμνηση παλαιοτέρων ενσαρκώσεών μας!! Όπως και να έχει όμως το πράγμα, μας έχει από τον Δημιουργό εγκριθεί εκ νέου η επιλογή να επαναγεννηθούμε ΕΛΛΗΝΕΣ!! Μέγιστη τιμή, αλλά και μέγιστη ευθύνη. Δεν είμαι σίγουρος ότι και στην ζωή μας αυτή πράξαμε τα των Ελλήνων δέοντα. Σίγουρα έχουμε περιπέσει σε πλείστα όσα σφάλματα. Εξ ου και η σημερινή της Ελλάδος κατάσταση. Όμως η ψυχή μας είναι καθαρή, σκιρτά από συγκίνηση ενθυμούμενη τα Πάτρια, και είναι έτοιμη να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Ιστορίας. Σίγουρα φίλτατε anonymus2026, εμείς δεν θα ακολουθήσουμε σκοτεινές ξενόφερτες διδαχές. Έχουμε τον ατίμητο πλούτο της κληρονομιάς των Ιστορικών, Θεουργών και Φιλοσόφων Προγόνων μας και το παράδειγμα ενδόξων Ανδρών, Ηρώων και Ημιθέων. Θα συνεχίσουμε τον καθημερινό μικρό αγώνα μας, διά να κατακτήσουμε και να διαδώσουμε την γνώση, η οποία θα μας δώσει και την δύναμη διά να φανούμε ωφέλιμοι στην Πατρίδα μας. Και στον τομέα αυτό ο άξιος συνΈλλην Γεράσιμος Καλογεράκης, έδωσε και δίνει με σθένος τον δικό του αγώνα. Τον ευχαριστούμε διά τούτο και περιμένουμε το βιβλίο του, το οποίο είναι ύμνος στον ΜΕΓΙΣΤΟ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ μας και έρχεται σε μία στιγμή που η ανθρωπότητα χρειάζεται να αναβαπτισθεί στο μεγάλο όραμά Του. Τον Επανελληνισμό της γαίας!! Είθε οι Θεοί να είναι αρωγοί μας και το Πνεύμα του Μεγίστου Αλεξάνδρου να μας εμπνέει!! Θερμούς χαιρετισμούς στις εκλεκτές κυρίες Διοτίμα και Καλλιστώ, οι οποίες κοσμούν την παρέα μας!! Έρρωσθε. ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.
Αστερίων Βαληνάκης Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012 10:12 πμ
Φίλοι μου μας πέφτει αρκετά βαρύς ο στιγμιαίος ρόλος που αποφασίσαμε αυτοβούλως να αναλάβουμε κάτω από την πίεση ασφυκτικών καταστάσεων. Τα ερωτήματα πολλά, σε αυτά που εκθέτεte ο Μεγιστίας και εσείς. Δεν ήταν δυνατόν σε γήινους να κατανοήσουν την θεϊκή του αποστολή και τον τρόπο οράσεως των καταστάσεων. Την στρατιωτική και πολιτική του Ιδιοφυϊα. Αυτά τα δύο που τον ξεχώρισαν από τους κοινούς δορυκτήτορες. Αυτό που δεν μπόρεσαν να συλλάβουν οι «συν Εταίροι του». Ισως σε κάποιες άλλες υπεργήινες καταστάσεις να κατάλαβαν το πόσο μακρινοί υπήρξαν στον πανμέγιστο και τις επιδιώξεις του. ΄Επρεπε, αλλά πως να γινόταν, να ηγηθεί Ουρανίων δυνάμεων αυτός ο Ουράνιος για να επιτελέσει το έργο που είχε συλλάβει ο προικισμένος του εγκέφαλος; Δυστυχώς είχε να κάνει με ανθρώπους περιορισμένων δυνατότητων. Η ισχυρή του προσωπικότητα τους παρέσυρε μέχρι τα όρια του αδυνάτου. Εκεί σταμάτησε. Εξαναγκάσθηκε να επιστρέψει, αφήνοντας ημιτελές το έργο, υπολοιπόμενο από αυτό που οραματίσθηκε. Κάτι μέσα μου λέει ότι το Βιβλίο που γράφτηκε αυτή την χρονική στιγμή δεν ήταν κάποια σύμπτωση χρονική. Δεν υπάρχουν ούτε τυχαία γεγονότα ούτε συμπτώσεις. Ναι Διοτίμα διαισθάνομαι ότι θα έλθει σαν αστραπή όταν η Ελλάδα τον χρειασθεί (έτσι ήλθε και τότε). Γι αυτόν είναι το μουσικό δρώμενο του συνθέτη άσχετο που αναφέρεται σε όνομα που σχετίζεται με θρύλους και παραδόσεις που στηρίζονται σε προδοτικές πράξεις αθλίων κατοικούντων που επιτάχυναν το τέλος της Ρωμαιοκρατίας, ενός θρησκόληπτου μορφώματος, του οποίου ονειρεύονται την αναβίωση, με όλα τα μεμπτά για την φυλή μας. Καμία σχέση, καμία σύγκριση. Ισως στα στερνά μας να αποκτήσουε την μέγιστη τιμή να αισθανθούμε τον κραταιό που ενσάρκωσε τα όνειρα της φυλής μας. Αυτός ο ένας ο ανυπέρβλητος ο Αετός της Μακεδονικής Γαίας. Γένοιτο
megistias o akarnan Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012 6:46 μμ
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου καλέ μου φίλε Αστερίων. Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ δεν ήταν μόνον ένας Γενναίος και Εξαίρετος Στρατηγός. Ήταν μία Οντότης προερχόμενη από πολύ ανώτερες σφαίρες, η οποία συμπαρέσυρε και εξεδήλωσε στην υλική της υπόσταση ιδιότητες ενός κόσμου ανωτέρων διαστάσεων. Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς τις τόσες ιδιότητές του, τις μη δυνάμενες να εκδηλωθούν ακόμη και από τους γενναιότερους θνητούς, τους έχοντες υψηλό σθένος, οξυδέρκεια και αντοχή, όπως ήταν οι Έλληνες που τον ακολούθησαν; Μόνο μία τέτοια ανώτερη οντότητα σαν τον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ θα αναλάμβανε πλήρη πολεμική δράση σε ελάχιστο χρόνο από τον βαρύ τραυματισμό του στα Μαράκανδα, όπου το οστό της κερκίδας της κνήμης του έσπασε από βολή μεγάλου βέλους και το ένα άκρο της σπασμένης κερκίδας βγήκε έξω από την σάρκα του. Αυτό φίλοι μου αποτελεί συντριπτικό κάταγμα με σχίσιμο των ιστών των περιβαλλόντων μυών, το οποίον με την σημερινή πρόοδο της επιστήμης, καθιστά ανήμπορο πάσης σοβαρής δραστηριότητος και άνδρα με ισχυρότατη κράση, για χρονικό διάστημα περίπου ενός έτους. Και όμως ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, σε μικρό χρονικό διάστημα, ετίθετο πάλι επικεφαλής του στρατού του σε νέες μάχες. Και αυτός ο τραυματισμός ήταν μόνον ένας από τους πολλούς και σοβαρούς τραυματισμούς, τους οποίους δέχθηκε στις μάχες της Ελληνικής πανστρατιάς, διά να μην νομίζει κανείς ότι η εκστρατεία ήταν δι’ Αυτόν αναίμακτη. Όμως η εικόνα που απεικονίζει παραστατικότερα το ψυχικό μεγαλείο του ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΗ και ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ, είναι η εικόνα του θρήνου της μητρός του Δαρείου Άτοσσας, κατά την αναχώρηση του από την Γαία. Κανείς άνθρωπος δεν τον έκλαψε όσο αυτή, ή μητέρα του αντιπάλου του, η οποία έτσι δεν θρήνησε ούτε τον γιό της Δαρείο. Να γιατί λατρεύεται ακόμη και σήμερα σαν Θεός, από όλους αυτούς που είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν οι πρόγονοί τους: Για το ανυπέρβλητο της ψυχής του μεγαλείο. Ειλικρινά θα μπορούσα ώρες ολόκληρες να γράφω δι’ Αυτόν. Όμως θα σταματήσω εδώ καταγράφοντας την τελευταία μου σκέψη: Μακαρίζω τους τρείς Εταίρους του, Λιμναίο, Λεονάτο και Πτολεμαίο, οι οποίοι μπόρεσαν να ακολουθήσουν τον ΒΑΣΙΛΕΑ τους, όταν τον είδαν να πηδά χωρίς συνοδεία μέσα από τα τείχη οχυρωμένης πολίχνης των Οξυδαρκών και αποκοπτόμενος από το υπόλοιπο στράτευμα που έμεινε εκτός των τειχών, να αντιμετωπίζει, ως λέων μόνος του, τα δόρατα, τα βέλη και τα ξίφη πολλών εχθρών. Εξ αυτών, οι οποίοι στάθηκαν δίπλα στον ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ, ο Λιμναίος φονεύτηκε αμέσως, ενώ ο Λεονάτος υπερασπίσθηκε τον ΒΑΣΙΛΕΑ του κατατρυπημένος από πολλά εχθρικά βέλη, ημιθανής, σε βαθμό που μόλις μπορούσε να βλέπει και να νοιώθει. Αυτό θα πεί αυταπάρνηση και γενναιότητα και τέτοιους άνδρες πρέπει να ξαναγαλουχήσει η Ελλάς. Είμαι σίγουρος, ότι και σήμερα έχουν την τιμή να ευρίσκονται, άξιοι όντες, στην ακολουθία Του. Έρρωσθε. ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.
Αστερίων Βαληνάκης Παρασκευή, 3 Φεβρουαρίου 2012 10:36 μμ
Ηταν Διογενής, ήταν Ουράνιος Ελληνας, ενέπνεε δια του παραδείγματος μέχρι θανάτου τον παραδειγματιζόμενο. Διέθετε προσωπική ακτινοβολία μαζί με ευγέναια ψυχής. Μπορούν να βρεθούν τέτοια φαινόμενα έστω και γραμμένα από χέρι Ελεγειακού ποιητή σήμερα; Για ηγέτες ας μην εκτραπούμε σε ύβρεις... Ασεβούμε!!!!!
ΙΩ ΔΙΟΣ Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2012 9:12 μμ
Καλησπέρα,
χαιρετίζω την προσπάθειά σας να ενημερώσετε τον κόσμο για θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος. Πιστεύω ότι στους δύσκολους καιρούς που διανύει η ανθρωπότητα, η διέξοδος από το ηθικό της τέλμα δεν είναι τίποτε περισσότερο από την ελληνική φιλοσοφία και κοσμοθέαση. Εμείς οι Έλληνες αισθανόμαστε πολύ μόνοι, αφού η σκέψη μας δεν βρίσκει συμπαράσταση ούτε καν στους πολίτες του ελληνικού κρατιδίου, ως όφειλε. Κάθε ηθική και αξία εξανδραποδίζεται. Αυτή είναι και η αιτία της σημερινής μας κρίσης, μιας κρίσης που συνάμα αποτελεί και την κάθαρσή μας. Πρέπει όμως να είμαστε αισιόδοξοι πως ξημερώνει ένας νέος, περισσότερο πνευματικός κόσμος, αφού δι' ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν... Άλλωστε και ο Αλέξανδρος βγήκε νικητής σε μάχες, που με βάση την κοινή λογική ήταν αδύνατο να κερδιθούν..
Έσετ' ήμαρ!
megistias o akarnan Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012 9:27 μμ
Είναι πολύ ευχάριστη και άκρως ενθαρρυντική η αύξηση της ομάδος των σχολιαστών της ιστοσελίδας. Πράγματι ΙΩ ΔΙΟΣ, αυτή η τραγωδία, η οποία εκτυλίσσεται προ των οφθαλμών μας, θα περαιωθεί δι' ελαίου και φόβου με την κάθαρση της κόπρου του Αυγείου από την χώρα μας και από ολόκληρη την Γαία και ελπίζω πολύ σύντομα. Εμείς οι Έλληνες το γνωρίζουμε καλά αυτό, όπως γνωρίζουμε και τις καθαρτήριες δυνάμεις του κλέους της Ήρας (Ηρακλέους), οι οποίες θα ενεργοποιηθούν όταν έλθει η ώρα. Διά τον λόγο αυτό και δεν πρέπει να μας πτοήσουν οι κάθε είδους δυσκολίες, αλλά νοητικά και συναισθηματικά πρέπει να είμαστε μονίμως προσανατολισμένοι προς τον αυριανό φωτεινό και πνευματικό κόσμο, ο οποίος μέλει θριαμβευτικά να ανατείλει. Έρρωσθε. ΜΕΓΙΣΤΙΑΣ.
Αστερίων Βαληνάκης Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2012 9:42 πμ
ΙΩ το ΔΙΟΣ εννοείται κατά μυθολογία καλώς μας ήλθες, Ελπίζω και ελπίζουμε σε μια καλή συνεργασία. Υπάρχουν πολλοί γύρω μας που είναι αντίθετοι όιπως είναι φυσικό. Ο πύρήνας όπως πάντα μικρός και σκληρός ο αγώνας μπροστά μας μας οδηγεί στις Συμπληγάδες πρίν βγούμε στο απαλλαγμένο παγίδων ανοικτό πέλαγος. Ναι! σίγουρα πρέπει να υποστούμε για να καθαρθούμε. Ο Ζεύς μεθ' ημών.
Παρακαλώ αφήστε το σχόλιο σας εδώ